Martijn Aslander | Thoughts, Experiences & Ideas
Weg met de positiviteitscultus!

Onlangs kwam ik deze schitterende animatie tegen op de site van de Royal Society for the encouragement of Arts, Manufactures and Commerce.

De animatie, getiteld ‘Smile or Die’ verhaalt over de visie van Barbara Ehrenreich, een Amerikaanse denkster die een belangrijk tegengeluid laat horen naar de positiviteitscultus die door de westerse samenleving beweegt, met boeken als “The Secret” en dergelijke.

Ze gaat zelfs zo ver dat ze de bankencrisis van 2007 erdoor veroorzaakt zag worden. Na het zien van deze animatie kan ik haar geen ongelijk geven.

Veel mensen denken dat alles vanzelf gaat op deze planeet, als je maar positief bent. Bij mijn weten was Boeddha de enige die weg kwam met onder een boom blijven zitten.  

Mijn ervaring is, dat je in de praktijk hard moet buffelen om zaken gedaan te krijgen. En voor elk idee of project dat ik aanpak, zijn er tien die mislukken. Wees bereid te falen, en zie vervolgens dat falen niet als probleem, maar vergaar er informatie uit, om ervan te leren. Dat laatste kun je als positivisme zien, maar wat mij betreft is het gewoon realisme. Leer van wat je meemaakt en doe er je voordeel mee.

Barbara wijst er overigens op, dat negativisme net zo min werkt als positivisme, en ze pleit dan ook voor realisme. ‘We prutsen maar wat aan, en passen onze plannen en visie elke keer als we betere informatie krijgen daarop aan’ Dus blijkbaar vormt die betere informatie de sleutel naar oplossingen voor een hoop vraagstukken. 

Ze besluit met deze quote: "We have collective power we could use to end a great deal of unnecessary suffering" 

En dit is precies wat ik om me heen zie gebeuren, mensen die samenwerken, kennis delen, zaken uitproberen en daarmee verder komen. 

De netwerk- en informatiesamenleving biedt ons de kans om zaken die vroeger duur en complex waren sneller dan ooit aan te pakken en op te lossen. En met gezond realisme kan er meer dan iedereen ooit dacht.

Op Twitter kun je de discussie hierover volgen onder de hastag #rsasmile


Geld is een slechte motivator voor kenniswerkers!

Dan Pink heeft er een briljante analyse over gemaakt, die in dit filmpje erg grappig en grondig wordt uitgelegd…..

Veel kijkplezier!

Heel handig hoor, dat Twitter, maar….

Wekelijks gebruik ik, net als velen, Twitter om hulpvragen te stellen.

Maar hoe organiseer je al die antwoorden een beetje handig?

Vandaag stelde ik de vraag: “wie weet een goede vertaler voor ons nieuwe boek “Easycratie” dat in september in de winkels ligt.

Van Nl naar ENG, maar dan ook nog op de juiste manier vertaald, door iemand met affiniteit met het onderwerp.

Mijn vraag nu: hoe filter ik al die antwoorden slim en overzichtelijk?

En hoe kies je uit al dat aanbod?

Wat vinden jullie van de oplossing om de meest geinteresseerden twee pagina’s te laten vertalen, deze online te zetten en via twitter dan laten stemmen op de beste vertaling?

Ook andere ideeën hoor ik graag!

Wat te doen met 200 miljard manuren op jaarbasis?

Iemand die in 1960 geboren is, heeft zo’n 50.000 uur tv gekeken. Op jaarbasis kijkt de mensheid zo’n 200 miljard (!) uur TV. Niet participatief en co-creërend, maar consumerend.  Volgens Dan Pink en Clay Shirky zorgt de opkomst van internettechnologie voor een flinke golfbeweging van consumeren naar co-creeeren. 

Zo zit er in Wikipedia zo’n 100 miljoen manuren. Dat lijkt veel, maar als iedereen een beetje helpt ( en ja, bij Wikipedia heb je ook nog een kleine club mensen die HEEL veel bijdraagt, omdat ze betrokkenen en gepassioneerd zijn), dan schiet het lekker op.

Het cognitieve surplus noemen ze die 200 miljard uur die we potentieel zouden kunnen inzetten om bij te dragen aan vraagstukken in de wereld. Nils Roemen van Durf te vragen heeft het al een tijdje over sociale overwaarde, ik over sociaal kapitaal, maar Shirky en Pink zijn iets op het spoor… 

Hou ze in de gaten!

More information about Martijn

I’m an explorer of the network & information age

I’m interested in setting things in motion, to develop myself and others.

Most of my time I spend learning and thinking.

The rest of the time I engage with people and connect people.

After reading The Tipping Point, the book of Malcolm Gladwell on social epidemics, I figured out that I am a maven, a connector as well as a salesman. If you want to spread ideas an knowledge like I do, you need people with these roles.

Since 8 years now, after I figured out that asking money before an assignment is maybe not the best way to operate, I ask people to evaluate me and the value of my efforts afterwards.A path that would be much richer dan the path of being a consultant that can be hired.

Richer in the sense of value to me and others, value in a much broader meaning than just money. We live in the age of acces now, and access will be more important than possesion in the next decades, I think.

I love to give lectures and do that over 150 times a year, speaking about the new economy, valuecreation, marketing 2.0, complementairy economics, networking, lifehacking, and about my ideas to make te world a better place, with my insights in social and information capital.

Specialties:

Creative thinking, recognizing underlying patterns, organising, guerilla marketing, network-thinking, bootstrapping, publicity, personal branding, web2.0, transformational thinking, paradigm-shifting



My LinkedIn profile


Me on Twitter ( mainly Dutch :) )


An article in Happinez Magazine


Martijn Beginners guide


A video of a presentation for an audience of 300 industry leaders in Brussels on social capital and the network- and information age

Here a video and more info about my recent wooden iPad business :)

Contact me at martijn[at]elvenstone.com

Confessions of a public speaker

Is de titel van een boek van blogger en spreker Scott Berkun. Een inzichtvol kijkje achter de schermen van iemand die veel spreekt. Inspirerend, en leerzaam. En bijzonder herkenbaar. Zoals sommigen weten, viel ik flauw bij mijn eerste lezing, jaren geleden. Gelukkig ging ik acuut daarna weer de confrontatie aan met mijn angst en onzekerheid, en ben ik jaren lang wezen bikkelen en oefenen door zelf zaaltjes te huren en voor steeds groter wordende groepen te oefenen.

Malcolm Gladwell schreef daar een leuk boek over, ‘Uitblinkers’, waarin hij stelt dat de beste manier om succesvol te worden in iets, gewoon een kwestie is van oefenen, oefenen en oefenen. Dat is dus het geheim achter mijn ‘succes’ als spreker. Het zal vast ook geholpen hebben dat ik geen PowerPoint gebruik, en met waardebepaling-achteraf werk, maar het zit hem uiteindelijk toch in de routine. 

Dat wil overigens niet zeggen dat ik nooit zenuwachtig ben voor een optreden. Het komt zelfs een paar keer per jaar voor, dat ik moet overgeven voor ik opmoet. Ik dacht altijd dat dat kwam door angst, maar ik ontdekte vorig jaar dat het een lichamelijke reactie is die te maken heeft met hyperconcentratie waarbij je lijf alles wat onnodig energie kost (eten in je buik bijvoorbeeld) eruit gooit zodat je alle energie kunt gebruiken voor de prestatie. Ik hoorde dat wedstrijdsporters daar ook vaak last van hebben. Dat mensen in de zaal dat niet door hebben komt omdat ik zo gefocust ben om te leveren wat de organsiatie gevraagd heeft, dat het niet opvalt dat ik zo op scherp sta.

Om meer te leren op het gebied van spreken, en omdat ik het ontzettend leuk vind, bedenk ik (vaak samen met anderen) initiatieven zoals Standup Inspiration. Leuk voor anderen, leerzaam voor mezelf, en op die manier dwing ik mezelf in nieuwe podiumvormen en technieken die me van pas komen bij mijn lezingen en presentaties.

Onlangs kwam ik zelfs in een dagvoorzittersrol terecht, maar dat is niets voor mij ontdekte ik. Ik sta graag ‘vrij’ op een podium, en in de rol van dagvoorzitter voel ik me niet echt vrij. Gelukkig ken ik genoeg anderen die dat leuk vinden, dus kan ik die mooi aan klussen helpen ;)

Afgelopen week had ik een leuk gesprek met Paul ter Wal, van de PSA, de Professional Speakers Association, en kregen we het idee om een lezingencyclus te gaan houden onder de noemer ‘Confessions of a Speaker’. Het lijkt ons een leuk idee om elke twee maanden een avond te organiseren waarin we bekende en ervaren sprekers aan het woord laten/interviewen over zijn of haar vak als spreker. 

Hoe zijn ze begonnen, de succesen, de failures, hoe ga je om met techniek, publiek, lastige opdrachtgevers en dat soort zaken.  Een belrondje leverde en hoop enthousiasme op, en in september gaan we beginnen, als een speciale editie van Stand-up Inspiration in club Toomler in Amsterdam. Als publiek willlen we alleen andere sprekers uitnodigen, zodat we voor en na de sessie, en in de pauze ervaringen en inzichten kunnen uitwisselen. Ook aan mensen die niet in sprekershoek zitten hebben we gedacht, alles wordt in HD gefilmd en in een apart videokanaal op Vimeo gezet, zodat de rest van de wereld er ook nog iets aan heeft.

Verder kunnen de andere aanwezige sprekers, net als bij Stand-up Inspiration na de pauze hun 3 minutes of Fame pakken door ideeën te vertellen aan de anderen.

Het format blijft stand-up: een ‘kale’ presentatie, de spreker en de microfoon, dus zonder Powerpoint, beamer of andere hulpmiddelen

Nadere informatie volgt, via de site van Standup Inspiration

Mocht je ideeën hebben voor of over deze avonden, sprekers kennen en mee willen denken over wat voor onderwerpen we aan bod laten komen, dank kun je via DIT formulier meedenken, alvast dank!